Tibet’s Hero

Firstly, they did a three-fold cir­cum­am­bu­la­tion of the main temple (Jokhang temple), then they ran in front of the main doors of the large Tibet-based Chinese gov­ern­ment offices, and declared their indis­put­able truths which resoun­ded unceasingly.

On 27th Septem­ber 1987, unable to bear the occu­pa­tion and oppres­sion by the Red Chinese and pre­pared to sac­ri­fice their lives, a mass of many tens of thou­sands of indi­gen­ous Tibetans pro­tested in unity by tak­ing to the streets to demon­strate.  “Tibet is com­pletely inde­pend­ent! May the Vic­tor, the Dalai Lama, Ten­zin Gyatso have a life-span of 10,000 years! Red Chinese get out of Tibet! Tibet belongs to the Tibetan people!” Their cries per­vaded the city of Lhasa in its entirety. In the midst of that crowd without con­cern for life or limb, Lob­sang-la, an astute and cour­ageous hero, arous­ing an increas­ing con­fid­ence in non-viol­ence, took the lead of a vast crowd of many people. Firstly, they did a three-fold cir­cum­am­bu­la­tion of the main temple (Jokhang temple), then they ran in front of the main doors of the large Tibet-based Chinese gov­ern­ment offices, and declared their indis­put­able truths which resoun­ded unceasingly.

A unit of Red Chinese sol­diers wear­ing heavy weaponry fired without restraint dir­ectly and unre­mit­tingly on the crowd of many people with the con­sequence that the protest­ing cries of the Tibetan broth­er­hood and the sound of Chinese army gun­fire were heard in equal meas­ure. For a moment it was as if heav­en and earth had been turned upside down and become insep­ar­able. Dur­ing this time, even the birds, large and small, were scared away in ter­ror to the four dir­ec­tions. No mat­ter how much repres­sion there was from the Chinese army equipped with heavy weaponry, the pat­ri­ot­ic Hero Lob­sang-la con­tin­ued to unin­ter­rup­tedly raise his head above the crowd of the masses, his hon­est mes­sage resound­ing distinctly.

After the bar­bar­i­an troops cap­tured the Hero Lob­sang-la, even though he was for­cibly thrown twice into a house ablaze with flames, Hero Lobsang-la’s super­i­or pat­ri­ot­ism and con­fid­ence only increased even more than before as his body was com­pletely engulfed by fire. He was without the slight­est con­cern for the unbear­able pain which was like being stabbed by a thou­sand knives all at once. On top of that, he was con­tinu­ally hold­ing aloft the Tibetan nation­al flag, protest­ing against the Red Chinese with total conviction.

Des­pite Hero Lob­sang-la being him­self between life and death, he was tak­ing lead­er­ship of the broth­ers and sis­ters of the Three Provinces of Tibet, uni­fy­ing them, and thus per­fectly estab­lish­ing them on the path of non-viol­ence. Thus was his struggle.  Masses of enemies from the oth­er side pierced them with sharp weapons, but how­ever aggress­ive they were, Hero Lob­sang-la and the Tibetan her­oes and heroines shout­ing their hon­est truth, pressed for­wards without regard for life or limb. This non-viol­ent struggle became an unpar­alleled leg­acy for future gen­er­a­tions of our Land of the Snows.

Through those indi­gen­ous Tibetan her­oes and heroines dis­play­ing a super­i­or cour­age togeth­er with unwaver­ing pat­ri­ot­ism, that day has become an import­ant com­mem­or­a­tion day which leaves an indelible leg­acy of tre­mend­ous sig­ni­fic­ance in the his­tory of Tibet.

Can you put this things togeth­er. “Truth­ful words” Truth­ful slogans”?

forth­right ral­ly­ing cries

Vocabulary

གཞིས་ལུས་བོད་མི།

indi­gen­ous Tibetans (as opposed to the diaspora)

ཁྲི་ལོར་བརྟན་བར་ཤོག

May (he) remain (with a life-span) of 10,000 years

རྒྱལ་གཅེས།

pat­ri­ot­ism

འཚེ་མེད་ཞི་བ།

non-viol­ence

ཁ་ཞེ་གཉིས་མེད།

total con­vic­tion

སྣེ་ཁྲིད་མཛད།

to take the lead

འཐབ་རྩོད།

struggle

ཕ་རོལ་དགྲ་བོ།

enemies from the oth­er side

ཞུམ་པ་མེད་པ།

unwaver­ing

ཕྱི་ལོ་༡༩༨༧ ལོའི་ཟླ་༩  ཚེས་༢༧ གྱི་ཉིན་ལྷ་ས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཞིས་ལུས་བོད་མི་ཁྲི་ཕྲག་མང་པོ་ཞིག་གིས་རྒྱ་དམར་གྱི་དབང་སྒྱུར་དང་།   གཉའ་གནོན་མ་བཟོད་པར་ཚང་མས་རང་སྲོག་བློས་བཏང་ནས་རྔམ་སྟོན་ཁྲོམ་སྐོར་གྱིས་ངོ་རྒོལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ།  “བོད་རང་བཙན་གཙང་མ་ཡིན།  ༧རྒྱལ་བ་བསྟན་འཛིན་རྒྱ་མཚོ་སྐུ་ཚེ་ཁྲི་ལོར་བརྟན་པར་ཤོག  རྒྱ་དམར་བོད་ནས་ཕར་རྒྱུགས་ཤིག  བོད་ཀྱི་བདག་པོ་བོད་མི་ཡིན།”  ཅེས་པའི་འབོད་སྒྲ་ལྷ་ས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མཁའ་དབྱིངས་ཡོངས་སུ་ཁྱབ།  དེའི་ཁྲོད་དུ་དཔའ་མཛངས་རྟུལ་ཕོད་ཅན་གྱི་དཔའ་བོ་བློ་བཟང་ལགས་ཀྱིས་རང་གི་ལུས་སྲོག་ལོངས་སྤྱོད་གང་དུའང་མ་འཛེམ་པར།  རྒྱ་ཆེའི་མི་མང་གི་སྣེ་ཁྲིད་པ་དང་།  འཚེ་བ་མེད་པའི་སྤོབས་པ་ཆེས་ཆེར་བསྐྱེད་དེ།  ཐོག་མར་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སྐོར་བ་ལན་གསུམ་བརྒྱབས་ནས།   བོད་སྡོད་རྒྱ་གཞུང་གི་ལས་ཁུངས་ཆེ་ཁག་དག་གི་སྒོ་འགྲམ་དུ་བརྒྱུགས་ནས་བདེན་པའི་འབོད་ཚིག་བར་མེད་དུ་བསྒྲགས།

དྲག་པོའི་མཚོན་ཆས་སྤྲས་པའི་རྒྱ་དམར་གྱི་དམག་དཔུང་གིས་མངོན་སུམ་འཛེམས་མེད་ཀྱིས་མི་མང་ཁྲོད་དུ་མེ་མདའ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་བརྒྱབ་པས། བོད་རིགས་སྤུན་ཟླ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་འབོད་དང་རྒྱ་དམག་གི་མེ་མདའི་སྒྲ་གཉིས་དོ་མཉམ་པའི་སྒོ་ནས་ཡུད་ཙམ་ལ་གནམ་ས་མགོ་རྟིང་སློག་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལྟ་བུར་གྱུར། སྐབས་དེར་གྲོང་ཁྱེར་ཉེ་འདབས་ཀྱི་བྱ་བྱིའུ་རྣམས་ཀྱང་འཇིགས་སྐྲག་གིས་ཕྱོགས་བཞིར་དཀྲོགས། དྲག་ཆས་རབ་ཏུ་སྤྲས་པའི་རྒྱ་དམག་གིས་བཙན་གནོན་ཅི་ཙམ་བྱས་ཀྱང་།  རྒྱལ་གཅེས་དཔའ་བོ་བློ་བཟང་ལགས་ཀྱིས་ད་དུང་མུ་མཐུད་དེ་མི་མང་གི་ཁྲོད་ནས་མགྲིན་པ་གཟེངས་སུ་བཏེགས་ཏེ། བདེན་པའི་འབོད་ཚིག་ལྷང་ལྷང་དུ་བསྒྲགས།

ཀླ་ཀློའི་དཔུང་ཚོགས་ཀྱིས་དཔའ་བོ་བློ་བཟང་ལགས་འཛིན་བཟུང་བྱས་ནས། བཙན་ཤེད་ཀྱིས་མེ་ལྕེ་ལྷམ་ལྷམ་འབར་བཞིན་པའི་ཁང་པའི་ནང་དུ་ཐེངས་གཉིས་གཡུགས་ནའང་། དཔའ་བོ་བློ་བཟང་ལགས་ཀྱི་རྒྱལ་གཅེས་ལྷག་བསམ་གྱི་སྤོབས་པ་སྔར་ལྷག་རྒྱས་ནས། ཁོང་གི་སྐུ་གཟུགས་ཡོངས་རྫོགས་མེ་ཡིས་འཚིགས་ཏེ་གྲི་སྟོང་དུས་གཅིག་ཏུ་བཙུགས་པ་ལྟ་བུའི་ན་ཟུག་བཟོད་གླགས་མེད་ཀྱང་ཅི་ཡང་མི་སྙམ་པར། ད་དུང་མུ་མཐུད་དུ་བོད་རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་རྒྱལ་དར་ལག་ཏུ་ཁྱེར་ནས། ཁ་ཞེ་གཉིས་མེད་ཀྱིས་རྒྱ་དམར་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱས།

དཔའ་བོ་བློ་བཟང་ལགས་རང་ཉིད་ཤི་གསོན་གྱི་དབྱེ་ཐག་མ་ཆོད་པའི་སྐབས་དེར་ཡང་། ཁོང་གིས་ད་དུང་ཆོལ་གསུམ་བོད་རིགས་སྤུན་ཟླ་རྣམས་ཀྱི་སྣེ་ཁྲིད་མཛད་དེ་རྡོག་རྩ་གཅིག་སྒྲིལ་གྱི་སྒོ་ནས་འཚེ་མེད་ཞི་བའི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་ནས་འཐབ་རྩོད་བྱས།   ཕ་རོལ་དགྲ་བོའི་དཔུང་གིས་ཁོང་ཚོར་རྣོ་བའི་མཚོན་གྱིས་བསྣུན་ཏེ་གདུག་རྩུབ་ཇི་ལྟར་ཆེ་ཡང་། དཔའ་བོ་བློ་བཟང་ལགས་དང་།  རང་སྲོག་བློས་བཏང་བའི་བོད་རིགས་དཔའ་བོ་དཔའ་མོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བདེན་པའི་སྐད་འབོད་དང་བཅས་མདུན་ནས་མདུན་དུ་བསྐྱོད་དེ། རང་ཅག་ཁ་བ་ཅན་གྱི་ལོ་རྒྱུས་ནང་འཚེ་མེད་ཞི་བའི་འཐབ་རྩོད་ཀྱི་མཛད་རྗེས་བཞག་པའི་དཔེ་བཟང་བླ་ན་མེད་པ་ཞིག་བཏོད།

ཉིན་མོ་དེ་ནི། གཞིས་ལུས་བོད་ཀྱི་དཔའ་བོ་དཔའ་མོ་དག་གིས་ཞུམ་པ་མེད་པའི་རྒྱལ་གཅེས་ལྷག་བསམ་གྱི་སྤོབས་པ་ངོམ་སྟེ་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་རབས་ལོ་རྒྱུས་ནང་ནམ་ཡང་བསུབ་ཐབས་མེད་པའི་བྱས་རྗེས་བཞག་པའི་དུས་དྲན་གལ་ཆེན་ཞིག་ཡིན།

About the author

Related posts

A Sunday Pondering

Vocabulary

ལྒང་བུ། bal­loon འཇམ་ཐིང་ངེ་། tran­quil ཀི་ལྡིར་བྱེད། shrill shouting
ལ་ཁའི་ཉི་མ།  set­ting sun ཚིམས་པ། to satisfy གནས་ཚུལ། inform­a­tion
བཟོས་སྲུང་སྐར། satel­lite གཟའ་སྐར། plan­et འཕུར་གྲུ་གཏོང་མཁན། astro­naut

གཟའ་ཉི་མའི་བསམ་གཞིག

ཁ་སང་ང་དང་དགེ་རྒན་དབང་མོ་གཉིས་སློབ་གྲྭའི་གཡས་ཟུར་གྱི་ཟམ་པའི་ཁར་འཆམ་འཆམ་དུ་བསྐྱོད། ལ་ཁའི་ཉི་མ་ནི་གསེར་མདོག་གི་ལྒང་བུ་ཞིག་དང་འདྲ་བར་ནུབ་རིའི་ཕྲག་ཏུ་ཡིབ་ལ་ཉེ། ཁོར་ཡུག་ཡོངས་སུ་འབྲོག་པའི་རྩྭ་ཐང་བཞིན་འཇམ་ཐིང་ངེར་ཡོད་པ་དེ་ནི། གཟའ་ཉི་མ་གུང་གསེང་ཡིན་པ་དང་། རླངས་འཁོར་གྱི་འགྲུལ་སྐྱོད་ཧ་ཅང་ཉུང་བས་རེད།

Yes­ter­day, my teach­er Wangmo and I went for a walk beside the bridge to the right of the school. Resem­bling a golden-col­oured bal­loon, the set­ting sun was about to dis­ap­pear behind the shoulder of the west­ern moun­tain. The fact that the entire envir­on­ment breathed a tran­quil­lity akin to that of nomad­ic grass­lands was due to it being a Sunday, a hol­i­day, as well as the traffic being extremely light.

སློབ་གྲྭའི་གཡས་ཟུར་གྱི་ཇ་ཁང་ནང་། རྒྱ་གར་བ་རྒན་གཞོན་མང་པོ་ཞིག་གིས་བརྙན་འཕྲིན་ལ་ལྟ་བཞིན་དགའ་བསུའི་ཐལ་མོ་རྡེབ་པ་དང་། ཀི་ལྡིར་བྱེད་པ། གནམ་ལ་མཆོངས་པ་སོགས་ལ་བལྟས་ན། ཁོང་ཚོར་ཧ་ཅང་ཡིད་ཚིམས་པའི་དོན་དག་ཅིག་བྱུང་ཡོད་ཤས་ཆེ།

Inside the tea house loc­ated to the right of the school there were many Indi­ans, young and old who were engaged in wel­come applause and shrill exclam­a­tions whilst watch­ing tele­vi­sion. It was highly likely that a tre­mend­ously sat­is­fy­ing event had occurred.

སྐབས་དེར། རྒན་དབང་མོས་ངོ་ཤེས་རྒྱ་གར་བ་ཞིག་ལ་གནས་ཚུལ་དྲིས། རྒྱ་གར་བ་དེས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོ་བའི་ཉམས་དང་བཅས། “ང་ཚོ་རྒྱ་གར་གྱིས་ཟླ་བའི་ཐོག་ལ་མིས་བཟོས་སྲུང་སྐར་ཞིག་བཏང་བ་དེ་ལེགས་འགྲུབ་བྱུང་བ་མ་ཟད། ཟླ་བའི་གོ་ལའི་སྟེང་ཆུ་ཡོད་པའི་གསལ་བསྒྲགས་ཐོག་མ་དེའང་། འཛམ་གླིང་ལ་བསྒྲགས་པ་རེད། ཁྱེད་ཀྱིས་ལྟོས་དང་། ང་ཚོ་གནས་ཚུལ་འདི་ལ་མི་དགའ་ན་གང་ལ་དགའ།” ཞེས་བརྙན་འཕྲིན་ནང་གི་གསར་འགྱུར་དེ་མིག་སྟོན་བྱས་སོང་།
At that time, Gen Wangmo asked an Indi­an acquaint­ance for inform­a­tion. The extremely joy­ous Indi­an excitedly replied, “Not only have we Indi­ans suc­cess­fully send a satel­lite to the moon, but we’re also the first to announce to the world the news of the exist­ence of water on the Moon. Just look! If we’re not joy­ful at this news, what can we be joy­ful about?” And he showed us the news being broad­cast on television.

ཡིན་ནའང་། རྒན་དབང་མོའི་ངོ་གདོང་ན། རྒྱ་གར་བ་དེ་ཚོ་དང་འདྲ་བའི་དགའ་ཚོར་ཞིག་མི་འདུག ངས་ལམ་སང་རྒན་དབང་མོར་བཀའ་འདྲི་ཞུས་པ་ན། རྒན་དབང་མོས་ “ང་རང་དགའ་སྤྲོ་སྐྱེས་བྱུང་། མིའི་རྣམ་དཔྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་གཟའ་སྐར་གཞན་ལ་སྐོར་བསྐྱོད་བྱེད་ཐུབ་ཀྱི་ཡོད་པ་རེད། དེ་ལྟར་བྱེད་མཁན་ཡང་གནས་བདག་རྒྱ་གར་བ་རེད། ཡིན་ནའང་། འཕུར་གྲུ་གཏོང་མཁན་དེ་ང་ཚོ་མ་རེད། ནམ་ཞིག་ང་ཚོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གཟའ་སྐར་གཞན་གྱི་ཐོག་མིས་བཟོས་སྲུང་སྐར་གཏོང་ཐུབ་པའི་དུས་ཤིག་བྱུང་ཚེ། ང་རང་དགའ་ནས་གནམ་ལ་མཆོངས་ས་རེད།” ཟེར།

How­ever, Gen Wangmo’s face did not express the same joy­ful­ness as those Indi­ans When I imme­di­ately asked her why, Gen Wangmo said, “The fact that we are able to travel to oth­er plan­ets in depend­ence upon human intel­li­gence makes me happy. Moreover, it is our hosts, the Indi­ans who have achieved this. How­ever, the astro­nauts are not Tibetan. One day, if there comes a time where we are also able to send a satel­lite to oth­er plan­ets like that, I will prob­ably be jump­ing for joy.”

ཕྱིར་ཉལ་ཁང་དུ་ལོག་ནས། ངས་རྒན་དབང་མོའི་སྐད་ཆ་དེར་བསམ་བློ་ཞིག་གཏོང་དུས། ང་ཚོར་རང་ས་ལག་མཐིང་ཙམ་མེད་པར་གཞན་གྱི་ལུང་པར་བསྡད་ཡོད་པ་དང་། དེང་རབས་རིག་གནས་ཐད་ནས་རྗེས་ལུས་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཚོར་སོང་། རྒན་དབང་མོའི་གདོང་གི་འཛུམ་མདངས་ངོ་མ་དེ་མཐོང་དགོས་ན། གནའ་དེང་གི་ཤེས་ཡོན་ལ་སློབ་སྦྱོང་བྱས་ཏེ་གྲུབ་འབྲས་གཟེངས་སུ་ཐོན་པ་ཞིག་བྱེད་དགོས་པའང་གཞི་ནས་ཤེས། །

When I returned to my bed­room, I reflec­ted on Gen Wangmo’s words. We ourselves do not even pos­sess a piece of land the size of a palm of the hand whilst also hav­ing to live on land belong­ing to oth­ers. I also real­ised that from the point of view of mod­ern sci­ence devel­op­ment, we were under­developed.
If I wanted to see a truly smil­ing expres­sion on Gen Wangmo’s face, I knew I needed to achieve out­stand­ing res­ults through study­ing the tra­di­tion­al and mod­ern sub­jects comprehensively. 

The Foolish Householder

Vocabulary

ཧམ་ཆེན། greedy ཧད། dumb­struck བརྒྱ་བྱིན། Indra
འཇབས། to sneak up ཡ་མཚན། taken aback བཅུག་པ། to banish
མཐུར། bridle ནོར་འཁྲུལ། mis­take འཚོང་བཞིན། to barter

ཁྱིམ་བདག་གླེན་པ།

ལུང་པ་ཞིག་ལ་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པོ་ཞིག་ཡོད། ཉིན་ཞིག་གི་ཞོགས་པར། ཁོང་རྟ་ཞིག་ལ་ཞོན། བུང་བུ་ཞིག་ཁྲིད་ནས་རང་ཡུལ་དུ་ལོག་ཡོང་བའི་ལམ་བར་དུ། ཡུལ་དེར་རྐུན་མ་ཧམ་ཆེན་གཉིས་ཡོད་པ་ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་མཐོང་སྟེ། བོང་བུ་དེ་བརྐུ་བར་འདོད་ནས། དལ་བ་དབ་བུར་ཁྱིམ་བདག་གི་རྗེས་སུ་འཇབས་ཏེ་ཕྱིན་པ་རེད།

There was once a wealthy house­hold­er in a val­ley. Early one morn­ing, he was head­ing back to his home while rid­ing a horse and lead­ing a don­key behind. In that place, there were two greedy thieves who saw him. With the aim of steal­ing the don­key, they stealth­ily snuck up behind the householder.

རྐུན་མ་གཅིག་གིས་བོང་བུ་ཕྱིར་ཁྲིད་པ་དང་། རྐུན་མ་གཞན་དེས་བོང་བུའི་མགོ་ཡི་མཐུར་དེ་རང་གི་མགོ་ལ་གོན་ནས། ཁྱིམ་བདག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས། ཁྱིམ་བདག་རང་ཁྱིམ་དུ་སླེབས་ལ་ཉེ་བའི་སྐབས། ཕྱིར་མིག་ཅིག་བལྟས་ཙ་ན། རང་གི་བོང་བུ་མཐོང་རྒྱུ་མེད་ཁར། མཐུར་དེ་མི་ཞིག་གི་མགོ་ལ་གྱོན་ནས་རྗེས་སུ་ཡོང་གིན་ཡོད་པ་མཐོང་བས་རེ་ཞིག་ཧད་དེ་ལུས།

One of the thieves led the don­key away while the oth­er took the bridle off the donkey’s head and pro­ceeded to put it on his own head and fol­low the house­hold­er. When the house­hold­er had almost reached his home, he glanced behind him. Not only was his don­key nowhere to be seen, he was moment­ar­ily dumb­struck to see a man with a bridle on his head fol­low­ing him!

རྐུན་མ་ན་རེ། བདག་པོ་ལགས། ཁྱོད་ཡ་མཚན་དགོས་དོན་མེད། ང་ལྷའི་ཡུལ་དུ་ནོར་འཁྲུལ་ཤོར་ཏེ། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ང་རང་ལྷ་ཁྲིམས་ལྟར། མི་ཡུལ་འདིར་བོང་བུའི་སྐྱེ་བ་ལེན་དུ་བཅུག་བྱུང་། ཡིན་ནའང་ད་ལྟ་ཉེས་པ་དག་ཟིན་པས། མི་ལུས་ཐོབ་པ་ཡིན། ཞེས་བཤད།

The thief then explained: “Dear Mas­ter, there is no point being taken aback! I com­mit­ted a mis­deed in the god realm and the Lord of the Gods, Indra, in accord­ance with the laws of the gods, ban­ished me to a don­key rebirth in this human realm. How­ever, since that wrong­do­ing has now been pur­i­fied, I have attained a human form.”

ཁྱིམ་བདག་ན་རེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ངེད་ཚང་གི་དོན་དུ་དཀའ་ལས་མང་པོ་ཞིག་མྱངས་སོང་། འདིར་དངུལ་སྲང་ལྔ་བཅུ་ཐམ་པ་ཡོད་པས། ཁྱོད་ལ་གླ་ཡོན་དུ་སྟེར། ད་སོང་ནས་ལུང་པ་སྐྱིད་པོ་ཞིག་ཏུ་འཚོ་བ་རོལ་ཤོག རྗེས་སུ་བྱ་ངན་འདྲ་བྱས་ནས་ཕྱིར་བོང་བུར་འགྱུར་དུ་མ་འཇུག་ཨང་། ཞེས་བསླབ་བྱ་བྱས་ཏེ་བཏང་ངོ་། །

Then the house­hold­er said, “If that is so, you have gone through many hard­ships for the sake of our fam­ily. I have here exactly 50 coins to give you as com­pens­a­tion. Now, go forth and live your life in a happy land! In the future, do not engage in any neg­at­ive actions caus­ing you to become a don­key again,” he advised him and let him go.

ཉིན་ཤས་རྗེས། ཁྱིམ་བདག་དེས་བོང་བུ་ཞིག་ཉོ་དགོས་བསམས་ཏེ། ཁྲོམ་ལ་ཕྱིན་པ་ན། རང་གི་བོང་བུ་དེ་ཁྲོམ་རར་འཚོང་བཞིན་པ་མཐོང་བས། སེམས་སྐྱོ་བའི་ངང་། ཨ་ཙི། ལས་ངན་པ། ཡང་ཁྱོད་ཕྱིར་བོང་བུ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་འདུག བྱ་བ་ངན་པ་ཅི་ཞིག་བྱས་པ་ཡིན་ནམ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོས་མཁྱེན། ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དངུལ་སྲང་ལྔ་བཅུ་སྤྲད་དེ་བོང་བུ་ཕྱིར་ཉོས་སོ། །

A few days later, the house­hold­er went to the mar­ket with the idea of pur­chas­ing a don­key. See­ing his own don­key on sale there, he was dev­ast­ated and uttered, “Oh no! What bad karma you have! Have you engaged in evil actions? You have become a don­key again! What evil action did you do? May the Three Jew­els show com­pas­sion!” He pro­ceeded to give 50 coins to buy the don­key back!

X